DIROFILARIOZA

Choroba wywoływana przez nicienie z rodzaju Dirofilaria (głównie D. immitis i D. repens). Jest to niebezpieczna zoonoza, której przenosicielami są komary.

ŹRÓDŁA i DROGI ZAKAŻENIA Głównym rezerwuarem pasożytów są zakażone psy lub koty, natomiast przenosicielami larw inwazyjnych (mikrofilarii, które dostają się do krwi) są komary nie tylko z rodzajów Anopheles, Aedes i Culex, jak dotychczas sądzono, ale  także pospolite gatunki  komara, które  występują w Polsce. Zdolność mikrofilarii do osiągnięcia stadium inwazyjnego w pospolitych gatunkach komara potwierdziły badania laboratoryjne przeprowadzone w Kijowie w 2005 roku.

U zwierząt występują dwie postacie kliniczne dirofilariozy: sercowa wywołana przez D.immitis (nicienie pasożytują w sercu) oraz podskórna wywołana przez D.repens (nicienie pasożytują w tkance podskórnej).

W ostatnich latach w Europie obserwowany jest wzrost ilości zwierząt zarażonych tymi pasożytami, co związane jest z przemieszczaniem się ludzi oraz zwierząt i rozprzestrzenianiem choroby z rejonów stałego ich występowania (na przykład z krajów śródziemnomorskich). Chociaż Polska uznawana jest za kraj wolny od dirofilariozy, odnotowano już pierwsze przypadki dirofilariozy (D. repens) u psów. Na uwagę zasługuje fakt, że były to psy, które nigdy nie opuszczały swojego miejsca pobytu.

JAK ZARAŻA SIĘ CZŁOWIEK? Człowiek  jest przypadkowym żywicielem dirofilarii. Zmiany  podskórne  powodowana  przez D. repens mogą występować w różnych miejscach ciała i mogą powstać w okresie od kilku miesięcy do kilkunastu lat od momentu zarażenia. W  2008  roku  w  Polsce  rozpoznano  po  raz  pierwszy  5  przypadków  podskórnej dirofilariozy u pacjentów, co potwierdza obserwowaną w Europie tendencję rozprzestrzeniania się tej inwazji.