Stawonogi są istotnym elementem każdego zespołu przyrodniczego. Wśród nich liczną grupę stanowią pajęczaki i owady, które poprzez ukłucie lub ukąszenie potrafią bardzo uprzykrzać nam życie. I nie tylko. Te z nich, które odżywiają się krwią mogą przenosić groźne choroby zakaźne lub inwazyjne zarówno na zwierzęta, jak i na ludzi. Z kolei te, które spędzają całe życie na żywicielu wywołują choroby skóry, którym towarzyszy silny świąd.

W miastach częstym zjawiskiem są uciążliwe dla psów, kotów i ludzi inwazje pcheł. Również kleszcze, które jeszcze do niedawna stanowiły zagrożenie tylko na terenach leśnych  obecnie spotykane są na miejskich trawnikach, w parkach i na skwerach. Każdego roku jest ich więcej. Ostatnio za groźnego pasożyta zewnętrznego zwierząt i ludzi w Polsce uznano komara, który może przenosić niebezpieczną chorobę – dirofilariozę.

 

PASOŻYTY ZEWNĘTRZNE
Występujące w Polsce pasożyty zewnętrzne psów i kotów, które mogą przenosić choroby zakaźne i inwazyjne to:
    1. pchły 2. wszoły 3. wszy 4. kleszcze 5. komary

Do pasożytów zewnętrznych psów i kotów należą również chejletiele, świerzbowce (uszny i drążący) oraz nużeńce, które wywołują niezwykle uporczywe choroby skóry. Chejletieloza to antropozoonoza - choroba przenoszona ze zwierzęcia na człowieka.

Walka z pasożytami już bytującymi na skórze zwierzęcia jest trudna i często długa, dlatego w przypadku wszystkich inwazji pasożytniczych tak ważna jest profilaktyka W leczeniu należy  brać pod  uwagę  cykl  rozwojowy  pasożyta,  drogi  zarażenia i  zdolność  pasożytów do przetrwania w środowisku zewnętrznym. Nie wystarczy zwalczać pasożyty tylko na zwierzęciu. Trzeba pamiętać także o miejscu, w którym stale ono przebywa (legowisko, mieszkanie, buda). Zdolność pasożyta do przeżycia poza żywicielem może sprawić, że zwalczanie inwazji będzie nieskuteczne bez zastosowania dodatkowych środków w otoczeniu. Ta uwaga dotyczy zwłaszcza pcheł, ponieważ ich cykl rozwojowy przebiega poza żywicielem.