BARTONELOZA  KOTÓW Choroba bakteryjna,   wywoływana   przez   kilka   gatunków  Bartonella, jest   antropozoonozą. U  ludzi  nosi  nazwę  choroby  kociego  pazura.  Koty domowe  są  głównym, lecz nie jedynym, naturalnym    rezerwuarem    gatunków:    Bartonella  henselae,   B.  clarridgeiae,    B.  koehlerae, B. quintana, B. bovis. ŹRÓDŁO i DROGI ZAKAŻENIA W   przenoszeniu  bartoneloz  szczególną  rolę  odgrywają  pchły (pchła  kocia),  wszy,  czasem roztocza   (kleszcze,   świerzbowce).   Zarażenie  następuje    za    pośrednictwem  krwiopijnych pasożytów   zewnętrznych,   które   są   wektorami   Bartonelli oraz przez   kontakt   bezpośredni z  zakażonym  zwierzęciem  lub   kontakt  ze  środowiskiem zanieczyszczonym  przez  bakterię. Bartonelle występują głównie w jamie ustnej, ślinie oraz łożysku pazurów zakażonego kota. OBJAWY KLINICZNE Najczęściej u kota chorobę wywołuje B. henselae. Zakażone  koty są bezobjawowymi nosicielami bakterii.   Same   chorują    bardzo   rzadko.    Dopiero    upośledzenie    układu odpornościowego uspasabia  do  rozwoju  jawnej  postaci  choroby,  w  której mogą występować:  gorączka,  utrata apetytu, powiększenie węzłów chłonnych. Czasami można zaobserwować u chorego zwierzęcia agresywne  zachowanie  lub  uogólnione  drgawki. Nierzadko  spotykane jest zapalenie wsierdzia, a   także   procesy  zapalne  obejmujące  struktury gałki  ocznej.  Prawdopodobnie  Bartonella jest przyczyną stanów zapalnych dziąseł, jamy ustnej, jelit i błony śluzowej nosa. U  kociąt do pierwszego roku  życia  na  podejrzenie  bartonelozy wskazują: gorączka, osłabienie, utrata apetytu, obrzęk węzłów chłonnych, bóle mięsni, wymioty oraz zapalenie spojówek. JAK ZARAŻA SIĘ CZŁOWIEK? Źródłem zakażenia człowieka jest najczęściej kot, zwłaszcza młody oraz pchły. Człowiek zostaje zarażony  w   wyniku  podrapania   bądź  pokąsania   przez   zakażonego  kota  lub  ukłucia przez zakażoną pchłę. Okres wylegania choroby trwa od 1 do 8 tygodni. Choroba    kociego    pazura    dotyczy   głównie  dzieci  i  młodzieży oraz osób   z  obniżoną odpornością. Objawia się gorączką  oraz  powiększeniem węzłów  chłonnych utrzymującym się przez kilka tygodni. ZAPOBIEGANIE Najważniejsze znaczenie w profilaktyce bartonelozy mają:
  • regularne zabezpieczanie (nie tylko w sezonie letnim) zwierząt przed inwazją pcheł,
  • przestrzeganie zasad higieny w kontaktach z kotami,
  • toaleta ran i zadrapań powstałych np. w czasie zabawy z kotem,
  • leczenie chorych zwierząt.