STRES – SPECYFICZNE WYMAGANIA KOTÓW

 

Kot  jest  wyjątkowym  gatunkiem z uwagi na jego bardzo wrażliwą psychikę.  W  środowisku,  w  którym przebywa  musi  czuć się bezpiecznie i musi mieć możliwość kontrolowana poziomu swojego stresu.

Stres może objawiać się u kota nie tylko znakowaniem terenu, oddawaniem moczu lub kału poza kuwetę, ale także uporczywym miauczeniem, domaganiem się uwagi, a nawet agresją. Zdarza się, że kot nie toleruje obecności drugiego zwierzęcia w domu lub któregoś z domowników. Brak kontaktu z opiekunem (na przykład częste lub długie wyjazdy, praca poza domem trwająca kilkanaście godzin dziennie) może prowadzić do głębokiej frustracji u kota. Stres może być również przyczyną zmian zachowania związanego z pobieraniem pokarmu, a dłużej trwający może prowadzić do obniżenia odporności i w efekcie zwiększonej zapadalności kota na choroby.

Naturalnymi mechanizmami służącymi kotu do kontroli stresu są ukrywanie się oraz ucieczka. Stabilizację psychiczną gwarantuje odpowiedniej  wielkości,  dobrze znane  zwierzęciu  terytorium  z  pewną  ilością  niezmiennych  i  stałych  obiektów  oraz  możliwością korzystania z  wysoko  położonych  miejsc.  Większość  kotów  obecnie  żyje  wyłącznie w domu.  Pomimo,  że  doskonale  dostosowują  się  do naszego życia i potrafią, o ile damy im taką możliwość, nawet bardzo małe mieszkanie przystosować do swoich potrzeb (zabawa, jedzenie, polowanie, toaleta, obserwowanie,  sen,  ukrywanie  się,  poznawanie  otoczenia,  znaczenie  terenu),  to  jednak  nie  zawsze  mogą  realizować  je wszystkie. Jednym z najczęściej spotykanych problemów jest to, że kot traci miejsca, w których może się schować lub ma ich zbyt mało (brak dostępu do wolnych przestrzeni za półkami, szafkami). W efekcie kot może stale odczuwać, że jest obserwowany i narażony na niebezpieczeństwo, a taki stan może być przyczyną wielu niepożądanych zachowań. Najprostszym sposobem na powiększenie terytorium jest umieszczenie np. dodatkowych półek na ścianach lub ustawienie wysokich drapaków ze schowkami, które umożliwiają kotu wspinaczkę zapewniając w ten sposób nie tylko dobrą zabawę, ale również możliwość ucieczki w razie potencjalnego lub wyimaginowanego w odczuciu kota niebezpieczeństwa. Warto pamiętać, że kot „najszczęśliwszy jest, gdy może swobodnie przejść wokół pokoju, nie dotykając podłogi łapkami”.