PRZYKŁADY NAJCZĘŚCIEJ POPEŁNIANYCH BŁĘDÓW

Psy  są  gatunkiem  społecznym,  podobnie  jak  ludzie.  Współzawodnictwo,  zawsze   obecne w grupie powoduje, że zwierzęta tego gatunku mając dostęp do pokarmu próbują zjeść jak najwięcej i w jak najkrótszym czasie połykając go w pośpiechu. Pierwszeństwo w dostępie do jedzenia świadczy o zajmowaniu przez zwierzę wysokiej pozycji w grupie. Ten naturalny dla psów pośpiech towarzyszy im podczas spożywania każdego posiłku. Z tych powodów  już przy samym karmieniu można popełniać szereg błędów.  Żeby ich uniknąć warto pamiętać o pięciu podstawowych zasadach karmienia oraz tym, że:

  • zwierzęta niepokojone w trakcie spożywania posiłku mogą łatwo zadławić się większym kęsem;
  • zbyt   duży   jednorazowy    posiłek   spożyty   przez   psa    prowadzi   do   zalegania  karmy w przewodzie pokarmowym, obniżenia wchłaniania i trawienia składników pokarmowych;
  • wyprowadzanie psa na intensywny spacer (bieganie, aportowanie) bezpośrednio po spożyciu przez niego obfitego posiłku może skutkować skrętem żołądka ze wszystkimi jego konsekwencjami aż do śmierci zwierzęcia włącznie; szczególnie dotyczy to niektórych ras, jak np. dogi, owczarki, sznaucery olbrzymy, bassety;
  • nagła zmiany karmy, zarówno u psów jak i kotów, prowadzi do zachwiania równowagi mikrobiologicznej w jelitach i do wystąpienia zaburzeń trawienia i wchłaniania;
  • pies i kot to dwa różne gatunki zwierząt o odmiennym zapotrzebowaniu na poszczególne składniki pokarmowe, dlatego nie powinniśmy podawać kotom karmy komercyjnej przeznaczonej dla psów i odwrotnie;
  • zwierzęta muszą mieć dostęp do czystej i świeżej wody o temperaturze pokojowej; zapewnienie stałego dostępu do wody jest szczególnie ważne w przypadku stosowania karm komercyjnych suchych; nigdy nie wolno ograniczać zwierzętom ilości podawanej wody, za wyjątkiem sytuacji, gdy takie postępowanie zaleci lekarz;
  • podawanie zimnego jedzenia (bezpośrednio po wyjęciu z lodówki) często skutkuje zapaleniem krtani zwłaszcza u kotów;
  • zwierząt nie wolno karmić resztkami z naszej kuchni, potrawami o wysokiej zawartości soli i przypraw oraz pokarmem spleśniałym czy skwaśniałym czyli po prostu karmą nieświeżą;
  • z uwagi na małą zawartość wapnia w mięsie i podrobach (np. wątroba, nerki) podawanie ich w przeważającej ilości w dziennej dawce pokarmowej bez uzupełnienia składników mineralnych, może spowodować głęboki deficyt wapnia i gorsze przyswajanie składników odpowiedzialnych za prawidłowy rozwój i budowę kośćca; dotyczy to zwłaszcza młodych zwierząt;
  • kości drobiowe, wieprzowe lub ości nie są najwłaściwszą dietą dla zwierząt. Są zbyt ostre, trudne do strawienia i mogą uszkodzić przewód pokarmowy. Ponadto podawanie kości psom i kotom może prowadzić do zadławień, niedrożności i stanów zapalnych jelit, a również do urazów zębów oraz trwałych wad zgryzu. Miękkie kości cielęce, na tyle duże, by pies mógł się nimi bawić i obgryzać główki kości długich, mogą w kontrolowanych ilościach być składnikiem dziennej dawki pokarmowej;
  • w kolejnych etapach życia (od okresu noworodka do późnej starości) zwierzęta wykazują różne i jakże odmienne zapotrzebowanie na poszczególne składniki odżywcze, dlatego zawsze staramy się podawać karmę, która jest dostosowana do aktualnego wieku psa lub kota;
  • pewne rasy psów wykazują zróżnicowane zapotrzebowanie na niektóre składniki pokarmowe; warto pamiętać o tym przy komponowaniu diety dla pupila;
  • psy oraz  koty  mogą  być  uczulone  na  niektóre  rodzaje  karmy lub ich składniki, podobnie jak człowiek.

Kot, w przeciwieństwie do psa, jako samotny łowca, zwykle poświęca dużo czasu na dokładną analizę oraz próbowanie posiłku czyli „ofiary”. Można określić jego zachowanie jako „delektowanie się”. Je kilka lub kilkanaście razy na dobę, zarówno w dzień, jak i w nocy. Tylko w wyjątkowych sytuacjach może towarzyszyć mu pośpiech podczas spożywania posiłku.