OTYŁOŚĆ

Najczęściej spotykaną przyczyną otyłości jest niewłaściwa dieta. Nadwaga rozwija się stopniowo, gdy zwierzę otrzymuje więcej energii niż wydatkuje. Wszystkie pobrane i niewykorzystane kalorie gromadzone są w organizmie jako nadmierna ilość tkanki tłuszczowej. A „nadmiar kilogramów” nie jest problemem tylko estetycznym. Udowodniono, że otyłe zwierzęta żyją krócej niż zwierzęta o prawidłowej masie ciała. Otyłość to choroba, grożąca rozwojem innych poważnych schorzeń. Trzeba więc starać  się zwalczać ją tak jak każdą inną. Do dziś wyodrębniono niemałą liczbę chorób, co do których nie ma wątpliwości, że są w dużej mierze konsekwencją otyłości.

Otyłość może predysponować do rozwoju:
  • chorób układu ruchu – zwiększenie masy ciała powoduje dodatkowe obciążenie dla układu kostno-stawowego, który przystosowany jest do obciążeń wynikających z prawidłowej masy ciała. Długotrwałe i nadmierne obciążenie kości, stawów, ścięgien i wiązadeł bardzo często prowadzi do chorób zapalnych i zwyrodnieniowych;
  • chorób serca i naczyń krwionośnych – u zwierząt otyłych serce zmuszone jest do wykonywania cięższej pracy niż u psów i kotów o prawidłowej masie ciała;
  • chorób układu oddechowego;
  • stłuszczenia wątroby;
  • chorób dolnych dróg moczowych;
  • guzów gruczołu sutkowego u samic;
  • cukrzycy.
Ponadto nadmierne nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie:
  • zaburza pracę przewodu pokarmowego – nagromadzenie dużej ilości tkanki tłuszczowej wokół narządów jamy brzusznej (wątroba, nerki, jelita) przyczynia się między innymi do utrudnionego  pasażu  czyli  przesuwania  treści  w  przewodzie  pokarmowym,  jej zalegania oraz   związanych   z   tym   następstw   (zaparcia,   stany  zapalne   jelit,   zaburzenia trawienia   i   wchłaniania);
  • negatywnie wpływa na częstość występowania chorób zakaźnych;
  • negatywnie wpływa na przebieg istniejących już chorób oraz częstość i ciężkość występowania powikłań w ich przebiegu;
  • zwiększa ryzyko wystąpienia komplikacji podczas znieczulenia ogólnego;
  • utrudnia procesy gojenia ran;
  • negatywnie wpływa na układ nerwowy i rozrodczy;
  • negatywnie wpływa na stan skóry i okrywy włosowej.

Warto pamiętać, że przekarmianie to podawanie nie tylko zbyt dużej ilości pokarmu lub zbyt wielu posiłków, ale również podawanie dodatkowych smakołyków między posiłkami. Każda nawet „maleńka” nagroda np. za posłuszeństwo zawiera pewną ilość energii. Starajmy się więc stosować zasadę: każda podana przekąska powinna oznaczać odpowiednie zmniejszenie ilości dziennej dawki pokarmowej. Również każde obniżenie aktywności fizycznej czyli zmniejszone wydatkowanie energii np. krótsze spacery z powodu: mrozu, przebytych zabiegów chirurgicznych, rekonwalescencji po przebytej chorobie czy też przebywanie na ograniczonej przestrzeni wymaga odpowiedniego zmniejszenia dziennej dawki pokarmowej.

A leczenie otyłości jest trudne, czasochłonne i czasami mało skuteczne. Z pewnością jest też frustrujące dla samych opiekunów otyłych zwierząt. Ponieważ głównymi jej przyczynami jest przekarmianie i/lub zmniejszona aktywność ruchowa, to leczenia polega na wydatkowaniu nadmiaru energii nagromadzonej w organizmie. Utrata tej energii jest możliwa przede wszystkim poprzez ograniczenie jej podaży w pokarmach (stosowanie odpowiedniej diety)  i zwiększenie aktywności fizycznej.