CZYNNIKI ROZWOJOWE – WPŁYW CECH GATUNKOWYCH

Kot bez problemu może powrócić do życia na wolności i przetrwać bez pomocy człowieka, bo mimo udomowienia nie utracił on instynktu łowieckiego. Koty polują pojedynczo, a złowione ofiary zjadają w samotności. Gdyby kot czekał z polowaniem do momentu aż poczuje głód, byłby narażony na głodówkę, ponieważ nie każda próba zdobycia pokarmu kończy się sukcesem (skuteczne polowanie przypada na 3-5 podjętych prób), a pojedyncza zdobycz pokrywa tylko niewielki procent dziennego zapotrzebowania na energię. Dlatego instynkt łowiecki i pogoń za ofiarą mają ogromne znaczenie u kotów. Zapewnienie im nawet najwłaściwszej diety nie wyeliminuje chęci polowania u tego gatunku.

Aby   być   skutecznym   łowcą   kot   musi   utrzymywać   właściwą   masę   ciała  i   kondycję. W  przeciwieństwie do  dzikich  kotów,  które są w stanie same regulować sobie spożycie energii i utrzymać właściwą kondycję, większość kotów przebywających wyłącznie w domu traci zdolność samokontroli w pobieraniu energii. Tendencja do zjadania  każdej ilości dostępnej  karmy,  w  połączeniu  z  mało aktywnym  trybem  życia,  są  przyczyną  nadwagi u kotów. W takich przypadkach zmiana diety dotychczas stosowanej na dietę o mniejszej zawartości energii w celu odchudzenia kota może okazać się trudna, ponieważ kot wybierze zawsze karmę o wyższej smakowitości, a nie karmę właściwie zbilansowaną, lecz mniej atrakcyjną pod względem smakowym.

W przeciwieństwie do kotów psowate w naturze żyją w grupach. Polując w stadzie są w stanie złapać dużą ofiarę, jednak jak innym drapieżcom nie zawsze się to udaje. Z powodu nieregularnego dostępu do pożywienia, utrudnionego dodatkowo przez konkurentów z grupy przystosowały  się do  pośpiesznego  jedzenia,  gdy to możliwe  objadania  „na zapas”. Pozycja w grupie zajmowana przez danego osobnika decyduje o dostępie do pożywienia. Po złapaniu ofiary pierwszy do jedzenia przystępuje zawsze osobnik dominujący, wybierając dla siebie najbardziej wartościowe kąski. Nawet w przypadku obfitego posiłku, pilnowanie jedzenia stanowi symbol wysokiej pozycji w stadzie. Z tych właśnie powodów, jeżeli pies będzie miał możliwość wyboru, to zawsze chętniej zje pożywienie ze stołu człowieka niż karmę z własnej miski. Ma to dla niego ogromne znaczenie społeczne. W przeciwieństwie do kota pies zawsze wybierze karmę o większej zawartości białka, a nie karmę o wyższej smakowitości.