NATURALNE ZACHOWANIA POKARMOWE

Brak apetytu u psa lub kota, a zwłaszcza odmowa zjedzenia wcześniej chętnie jedzonej karmy, bardzo często jest pierwszym objawem choroby. Zdarzają się jednak przypadki, kiedy zdrowe zwierzę odmawia posiłku lub niechętnie go spożywa. Spotykane są one szczególnie w sytuacji, kiedy wprowadzamy nową karmę.

Zanim zwierzęta podejmą decyzję o spożyciu nowej karmy oceniają ją w następujący sposób:

  • w pierwszej kolejności węchem oceniają zapach posiłku i jego temperaturę,
  • jeżeli  zapach  jest  zachęcający,  a posiłek  ma  odpowiednią temperaturę  podnoszą  karmę i oceniają łatwość jej uchwycenia,
  • kiedy karma znajdzie się  już w jamie ustnej, oceniają  jej smak oraz  właściwości  fizyczne – jaki jest jej kształt i wielkość, czy jest łatwa do rozkruszenia, jakie odczucia wywołuje w jamie ustnej,
  • na końcu analizują wrażenia po przełknięciu karmy.

Opierając się na dokonanej przez siebie ocenie karmy zwierzę podejmuje jedną z decyzji:

  • chętnie zjada nową karmę (neofilia)
  • odmawia zjedzenia nowej karmy (neofobia)
  • odczuwa niechęć do nowej karmy (awersja).

Szczególnie u kotów ważne jest umożliwienie im oceny karmy przy użyciu nie tylko zmysłu węchu, ale także zmysłu smaku. Kot, jako samotny łowca, poświęca dużo czasu na dokładną analizę oraz próbowanie „ofiary”. Można określić jego zachowanie jako „delektowanie się”. Je kilka/kilkanaście razy na dobę, zarówno w dzień, jak i w nocy.

W przeciwieństwie do kotów psy żyją w grupach. Współzawodnictwo zawsze obecne w grupie powoduje, że psy za każdym razem próbują zjeść jak najwięcej i w jak najkrótszym czasie. Naturalny dla psów pośpiech towarzyszący im podczas spożywania posiłku, przedstawiany jest często, niesłusznie, jako „żarłoczność”.