NEOFOBIA

Neofobia jest zjawiskiem przeciwstawnym neofilii. Polega na odmowie jedzenia nowej karmy. Częściej spotykana jest u kotów niż u psów, lecz podobnie jak w przypadku neofilii zauważa się ją nie u wszystkich. Neofobia, tak samo ja neofilia, jest jednym z mechanizmów selekcji pokarmu – zwierzę unika ryzyka zjedzenia nowej, nieznanej karmy.

U zwierząt mięsożernych częściej obserwuje się zjawisko neofilii niż neofobii. Tę drugą częściej spotyka się w sytuacjach, gdy zwierzę znajduje się pod wpływem stresu (na przykład w chorobie, podczas nieobecności opiekuna, gdy pokarm podawany jest w nietypowych warunkach itp.) lub gdy nie rozpoznaje karmy (na przykład kocięta i szczenięta, które od momentu odsadzenia były karmione tylko karmą komercyjną suchą z dużym prawdopodobieństwem w przyszłości nie wybiorą  surowego mięsa).  U zwierząt,  które  przywykły  do  jednostronnej  diety  neofobia w stosunku do nowej karmy przejawia się silniej.

U kotów, w przeciwieństwie do psów, ważne jest umożliwienie im oceny karmy przy użyciu nie tylko zmysłu węchu, ale także zmysłu smaku. Potrzeba zwykle kilka dni, aby zwierzę zapoznało się z nowym pokarmem. Dlatego, aby uniknąć zjawiska neofobii nową karmę powinno wprowadzać się zawsze stopniowo i w jak najmniej stresującym otoczeniu.

Pomimo,  że neofobia  w stosunku  do nowej  karmy jest  zjawiskiem powszechnym, to neofobia w stosunku do wody, do której dodano nowe składniki, występuje rzadko. Stąd jednym ze sposobów zapobiegających pojawieniu się neofobii wobec nowych składników pokarmowych jest zastosowanie ich jako dodatku do wody pitnej.

U kotów można uniknąć zjawiska neofobii w następujący sposób:

  • codziennie (minimum trzy dni) podawanie nowej karmy (za każdym razem świeżej),
  • podawanie małej ilości nowej karmy bezpośrednio do jamy ustnej, aby kot miał okazję ocenić jej smak,
  • jeżeli karma ma postać wilgotną (saszetki, puszki) można niewielką jej ilość nanieść na łapy kota. Większość kotów zliże karmę i oceni jej smak.